De bron – Marco Kunst

Het gaat niet goed met de aarde. Moeder Aarde is doodziek en wil water drinken uit de bron waaruit alles is ontstaan.

Marco Kunst is aangesloten bij Schrijvers voor Toekomst, een groep auteurs die klimaatverandering een plek wil geven in de kinderliteratuur. Hij is ook filosoof en een goed verhalenverteller.

Het lijvige boek bestaat uit twee delen: een crèmekleurig deel dat een verhaal vertelt en een spierwit deel dat informatie geeft over de mythen die Marco gebruikt heeft om zijn eigen verhaal te componeren.

Het verhaal gaat over het meisje Nour dat met haar ouders mee wil naar een verlaten hoogvlakte in Turkije. Hun ouders willen daar in de aarde boren en veel geld verdienen aan grondstoffen. Nour dwaalt in de omgeving rond en ontmoet Omar en Cansu, twee mysterieuze kinderen van haar leeftijd. Ze wonen in een grot met Gaia, Moeder Aarde, die doodziek blijkt te zijn. Wat volgt is een queeste naar de bron, waar Nour het genezende water moet halen. Samen met Omar trekt ze steeds dieper de aarde in. Ze volgen een stroom en, telkens als ze daarvan drinken, verdwijnen ze in de droomachtige wereld van oude mythen en goden, waarin ze zelf een rol vervullen.
De illustraties van Djenné Fila zijn prachtig en krijgen volop ruimte.

Een mooi boek voor kinderen vanaf 14 jaar en zeker ook voor volwassenen. Ik had verwacht dat de boodschap (de mens zorgt slecht voor de aarde) strenger uitgewerkt zou worden. Misschien komende de ouders van Nour erachter dat het toch niet goed is om in de grond te boren? Die boodschap komt niet expliciet en dat is zeker goed voor het verhaal. De moraal mag de lezer zelf ontdekken.

Uitgeverij Lemniscaat, ISBN 978904771680812